Dag 3: Record! 215,1 km op één dag!

Dag 3: Saint-Avold – Mulhouse 215,1 km (Totaal: 584 km). Dat gaan we niet weer presteren. Het kostte te veel zenuwen. Vooral rondom de aankomst. 6 km hadden we over en alle toeters en bellen op het dashboard waren aan!

Vandaag begon niet echt goed. Om 02:20 (in de AM dus) begon het vet te regenen. In een tent wordt je daar wakker van. Normaal draai je je dan om en slaap je nóg lekkerder weer in, omdat dat zo’n slaapverwekkend geluid is, omdat je droog ligt en omdat je kan uitslapen. In ons geval begin je echter te denken aan kortsluiting, een defect laadsnoer en het einde van de vakantie. Nou had ik de stekkers wel in plastic verpakt, maar toch. Het rommelde ook een keer en een van de stekkers lag tegen de voet van een zendmast aan, en jawel, de camping was boven op een berg. Ik even eruit om alles te checken. Eenmaal uit de tent, bleek de regen alles mee te vallen. De LEAF was braaf bezig met z’n derde lampje op het dashboard. Stekker verplaatst en redelijk lekker verder slapen.

De volgende ochtend was het bijna droog. We stonden op en hebben we alles ingepakt. Eigenlijk waren de tent en een deken de enige dingen die echt nat waren. Goed ingepakt en rijden maar weer. Ah! foto van stekker 6 vergeten te maken.

Na 75 km kwamen we aan in Saverne. Daarmee passeerden we het noordelijkste puntje van de Vogezen. De auto claimt nog 100 over te hebben, dus ik heb een aardige modus gevonden in het “economisch” rijden. Ik zal daar later eens een aparte post over schrijven. Edit: Hier is ie.

Stopcontact 7 is bij een auto-materialen zaak. In Saverne dus. Hele vriendelijke man, en dus na één keer proberen raak. uur geladen. Wat gedronken. De hele dag kwamen er af en aan flinke buien over onze high voltage vehicle.

Rond de lunch hebben we in Selestat aangekoppeld (8), bij een hotel. lekker gegeten. Alles gaat wel, gestaag, rustig, onthaast. Het is wat.

Nu had ik Colmar in gedachten. Maar Runa is ook ambitieus en zei: We laden wat langer, dan halen we Mulhouse. Dus wij 16:00 weer door. Het zag er naar uit dat we het gingen halen. Maar er was geen tijd om vooruit te bellen en te informeren. We reden Mulhouse dus a.h.w. “blind” in.

Nu had ik Mulhouse in mijn herinnering als niet zo’n leuke stad. Maar goed. Dat zal wel een misvatting zijn, dacht ik. Niet dus. We kwamen de stad van de beduidend “mindere” kant inrijden en de opties werden steeds beperkter natuurlijk. 15 km op de teller. De eerste hotels hadden wel kamers maar geen laad mogelijkheid waarbij ik een fink stuk ben gelopen om een parkeergarage te checken.

Uiteindelijk dus een goed hotel gevonden, snoer uit het raam van de kamer, internet en een heerlijke douche!

En het blijkt dat Mulhouse gelukkig ook een betere kant heeft…

Over de plensbui-foto’s bij het hotel in Sélestat waar we lunchten en laadden: Het kan zijn dat je denkt, goh, wordt ie weer mooi schoon van. Nou, dat viel tegen. Hij was namelijk voorheen heel schoon en zijn er toch wel wat gootjes waar water met modder in bleef staan en dat droogt dan weer op.

Doet me er aan denken, de automatische ruitenwissers werken niet erg goed automatisch. En ook frappant, als ie iets schuin geparkeerd staat, ontstaat er een enorme plas water in de ruimte waar de ruitenwissers zitten.

Het kan ook zijn, dat je denkt: Poeh, eng hoor met 220 volt zo in de regen. Right: Dat dacht ik dus ook: brrrr! Maar toch heb ik er vertrouwen in dat Nissan het allemaal zo heeft ontworpen dat het hier tegen kan. De klepjes hebben goede afdichtrandjes en de lader begint zijn werk pas als ie weet dat er geen sluiting is.

To do nu: Adrita voorlezen / weer voor morgen checken / foto’s uitzoeken / uploaden / hotel Selestat bellen dat ze onze paraplu’s moeten bewaren 😦 / Route morgen plannen / programmeren in navigatie.

Je ziet het al: Runa en ik houden er een heel stereotype man-vrouw-taakverdeling op na. Runa zit namelijk echt niet stil! En Adrita, die vind het prima allemaal. Ze wordt niet ziek in de auto en dat vindt ze vooral belangrijk. We maken een hoop grappen en grollen met elkaar.

Deze foto’s zijn bij het hotel in Sélestat waar we lunchten en laadden. Het kan zijn dat je denkt, goh, wordt ie weer mooi schoon van. Nou, dat viel wel mee. Hij was namelijk al heel schoon en zijn er toch wel wat gootjes waar water met modder in bleef staan en dat droogt dan weer op.

Doet me er aan denken, de automatische ruitenwissers werken niet erg goed automatisch. En ook frappant, als ie iets schuin geparkeerd staat, ontstaat er een enorme plas water in de ruimte aar de ruitenwissers zitten.

Het kan ook zijn, dat je denkt: Poeh, eng hoor met 220 volt zo in de regen. Right: dat dacht ik dus ook: brrrr! Maar toch heb ik er vertrouwen in dat Nissan het allemaal zo heeft ontworpen dat het hier tegen kan. De klepjes hebben goede afdichtrandjes en de lader begint zijn werk pas als ie weet dat er sluiting is.

Advertisements
This entry was posted in Dagverslagen, Opladen and tagged , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Dag 3: Record! 215,1 km op één dag!

  1. Ivo Grootjes says:

    Ik heb deze blog vandaag gevonden (via the new motion ontdekt). Erg leuk om de avonturen te volgen 🙂 Goede reis!

  2. Danny says:

    Het wordt wat dichterbij op vakantie gaan (Helemaal niet erg) of de autotrein weer uitgebreide routes laten rijden 🙂

  3. Pingback: Economisch rijden, volgens Thomas | Electric Vehicle to Italy

  4. ajk says:

    Lieve lieden,

    Gaat allemaal voorspoedig als ik ‘t goed concludeer, 215 km is dus niet niks.
    Weer in Basel ziet voor morgen (ik moet eigenlijk vandaag zeggen) weer wat beter uit, hoop dat ‘t klopt.

    Succes, ciao,

    Ton

  5. Remco says:

    WAuw dat klinkt goed allemaal. Erg leuk om je eco rijden stuk te lezen! Ik wordt steeds meer benieuwd naar mn eigen leaf. Nog drie weken wachten!

    Heb je trouwens de airco weleens gebruikt?

  6. tkemmere says:

    Hoi Remco,
    Dank.
    Al met al: het is een hele fijne auto!
    Airco hebben we zeker gebruikt. Het verbruik valt relatief mee, t.o.v. de benodigde energie voor rijden. Functioneert normaal.
    Stoelen zijn overigens prima. Niet opvallend goed of zo, maar zeker niet slecht. 7,5.
    Enige minpuntje is dat er een hard randje in de armsteun zit, dat precies bij je elleboog zit.
    Groetjes!

  7. Pingback: Statistieken | Electric Vehicle to Italy

Comments are closed.