Economisch rijden, volgens Thomas

Zo zuinig mogelijk rijden is een kunst! Het is eigenlijk vooral veel natuurkunde. Mechanica om precies te zijn. Zonder nog precies alle wetten te kennen, pas je de regels op je gevoel toe:
1) Hoe hoger de snelheid, hoe meer luchtweerstand. En let op: exponentieel. (Dat was met zo’n tweetje in de lucht: Kwadraat);
2) Hoe meer snelheidswisselingen hoe meer energieverlies;
3) Hoe meer acceleratie of decelaratie hoe meer energieverlies.

En er zijn ook:
a) de verkeersregels;
b) de route;
c) veiligheid in het algemeen.
Die zes gemixt zorgen voor een continue afwegen en onmiddellijk besluiten.

Voorop staat: Hou de auto onder de 60 km/h. (zie 1). Daarboven begint de luchtweerstand het rijden inefficienter te maken. Maar niet alle wegen staan dat toe (zie c). Hangt er verkeer achter je, ga je er bovenuit.

Een heuvel op: Rustig aan. 50 rijden is dan meer gerechtvaardigd. Maar op zich kan je denk ik wel wat meer doortrappen. Want lang met weinig kracht, of kort met wat meer maakt waarschijnlijk niet zo veel uit, omdat ik denk dat de elektromotor bij beide even efficiënt is. zoals gezegd kickt de luchtweerstand dan nog niet in.

Heuvel af: Hangt er van af. Is de afdaling lang, recht en overzichtelijk, dan de energie consumptie precies op nul houden. Regenereren zou ie wel doen als je los laat, maar daar zit toch wel verlies bij, dus maar beter wat vaart maken. Maar niet boven de 80-90, want dan kan je (denk ik) weer beter wél regenereren omdat je anders waarschijnlijk relatief meer aan luchtweerstand verliest.

Afdaling met bochten: Rustig aan, “stroom” los en regenereren.

Steiler: Zacht remmen, meer regenereren.

Nog steiler: Hard remmen en balen dat de kinetische energie omgezet wordt in warme remschijven…

Rotonde: Vaart minderen, maar zo min mogelijk (zie 2). Goed kijken wat er aankomt (zie a en c) en vlot eroverheen. Hoe meer vaart je kan behouden, hoe beter. Lukt dat niet, dan natuurlijk regeneratief remmen.

Dit is het nieuwe elektrisch rijden I guess. Best leuk. Het relaxte rijden weegt op tegen het continue afwegen en besluiten wat natuurlijk concentratie vereist.

Dat het al met al traag gaat, merk je vooral aan het overige verkeer. Zelf waren we daar zo aan gewend. De lokale weggetjes zijn dus de beste om te nemen. Soms rijdt er dan even iemand achter je, maar voor je het weet slaat die al weer af.

Doe het wat sneller zou je misschien zeggen. Ik denk niet dat dat een goede keuze zou zijn. We zullen dat uitproberen als we de bestemming in zicht hebben. 170 km per dag is net aan om het te halen, en dan  mag er niets misgaan.

Leuk is wel dat Runa ook meedoet met “ambitieus zijn: Kom, we laden nog wat langer, dan halen we Mulhouse, i.p.v. Colmar!” (Zie dag 3 hoe dat afliep).

Advertisements
This entry was posted in Elektriciteit, vermogen, energie, Rijervaringen and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Economisch rijden, volgens Thomas

  1. Pingback: Dag 3: Saint-Avold – Mulhouse 215,1 km (Totaal: 584 km) | Electric Vehicle to Italy

  2. ilco says:

    Jongens,

    Wij volgen jullie tour al een aantal dagen.
    Fantastisch om te lezen dat jullie groeien in de omgang met zo’n systeem.
    Het lijkt mij een grote uitdaging.
    En met pieken en dalen; onthaasten versus stress over 6 km restant en een blinkend dashboard!
    Gaaf hoor. Het is pionieren anno 2011!

    We rijden hier dus vanuit Amsterdam met jullie mee, veel plezier en tot later.
    grts,

    Ilco en familie

Comments are closed.